wtorek, marzec 25th, 2008
Pierwotne myśli Braunera o karierze muzycznej musiały zostać porzucone na skutek utraty pełnej władzy w dłoni. Okoliczność ta zadecydowała o przerwaniu nauki w konserwatorium i poświęceniu się sztukom plastycznym. Działalność artystyczna Wincentego Braunera (imię przybrał na cześć Van Gogha), związana przede wszystkim z ?odzią, była bardzo wszechstronna.
W latach 20. XX wieku Brauner zaczął wykuwać płaskorzeźby w metalu, jednakże techniki tej nie uczynił głównym środkiem artystycznego wyrazu, pozostał przede wszystkim malarzem. kute Twórczość Braunera kształtowały różnorodne wpływy. Po wczesnej fazie impresjonistycznej i silniejszej postimpresjonistycznej, dzieła artysty coraz wyraźniej odzwierciedlały jego fascynację niemieckim ekspresjonizmem. Jako członek Jung Idysz wykonywał m.in. grafiki w technice linorytu negatywowego.
Pierwszym artystą, który przejął od Szwarca technikę wykuwania w metalu był Icchak Wincenty Brauner (ur. ?ódź 1887, zm. Oświęcim 1944).kute Swą edukację w dziedzinie sztuk pięknych rozpoczął w ?odzi, pobierając lekcje rysunku w tamtejszej prywatnej szkole Jakuba Kacenbogena. Lata 1908-1911 to okres berlińskich studiów, jednocześnie w Hochschule fur die bildenden Kiinste w konserwatorium.
Były to prace tworzone pod silnym wpływem twórczości grupy Die Brucke zwłaszcza Heckela i Kirchnera. Wraz z tymi dziełami pojawiły się w sztuce Braunera wyobrażenia stanów ekstatycznych, biologiczna deformacja, nerwowy kontur. W pracach artysty dość wyraźnie uwidoczniły się także inspiracje twórczością Chagalla. W latach 20. kute XX wieku zaczął nawiązywać do powstałego pod jego wpływem realizmu ekspresyjnego. Prymitywizacja rysunku, wprowadzenie przez Braunera do niektórych obrazów o tematyce żydowskiej elementów groteskowych oraz napisów hebrajskich, świadczyć miały o wpływach na jego sztukę twórczości zarówno Chagalla, jak i Adlera
Już w 1921 roku recenzent warszawskiej wystawy ZTKSP pisał o artyście, że zaprezentował się jako indywidualność ciekawa, kute wszechstronna, wiecznie niezadowolona, szukająca i z niezwykłą łatwością wypowiadająca się czy to w słonecznym portrecie, w ekspresjonistycznych kompozycjach lub kubistycznych wizjach.
kute Poza malarstwem, uprawianym całe życie, zajmował się również grafiką, ilustrował książki. Współpracował z Mojżeszem Brodersonem i Henochem Kohnem w ich przedsięwzięciach teatralnych. Projektował i wykonywał dekoracje, kostiumy, kukły do sztuk żydowskich. balustrady Zaprojektowana przez niego scenografia do wystawionego w ?odzi w 1921 roku Dybuka Szymona Skiego, należała do najwybitniejszych przykładów ekspres) oni stycznej scenografii w Polsce
Pierwotne myśli Braunera o karierze muzycznej musiały zostać porzucone na skutek utraty pełnej władzy w dłoni. Okoliczność ta zadecydowała o przerwaniu nauki w konserwatorium i poświęceniu się sztukom plastycznym. Działalność artystyczna Wincentego Braunera (imię przybrał na cześć Van Gogha), związana przede wszystkim z ?odzią, była bardzo wszechstronna. kute Poza malarstwem, uprawianym całe życie, zajmował się również grafiką, ilustrował książki. balustrady kute Współpracował z Mojżeszem Brodersonem i Henochem Kohnem w ich przedsięwzięciach teatralnych.
Takim też Brauner pozostał - artystą poszukującym, wszechstronnym, unikającym szablonu, odnajdującym się w różnych technikach, gatunkach, stylach. kute
Jego malowidła wyróżniały na ogół: emocjonalność, ekspresja i rytmika linii, brak fakturowego zróżnicowania, ponadto pewna nerwowa chaotyczność i nieraz niedbałość techniki
Weinzieher — był on pierwszym artystą po Szwarcu, który przyswoił tę na nowo odkrytą technikę kute bramy. kute Trudno również odpowiedzieć na pytanie, w jakim stopniu twórczość artystyczna Braunera dotyczyła metaloplastyki i czy wykuwanie w metalu szło u niego w parze z uprawianiem malarstwa.
Trudno dziś ustalić, w którym roku Brauner wykonał swoje pierwsze prace w metalu. kute Teoretycznie mogło to mieć miejsce już około 1923 roku, skoro - jak podaje Prześledzenie recenzji wystaw prowadzić może do wniosku, że technika ta pozostawała niejako na marginesie jego twórczości i zajmował się nią raczej sporadycznie.
