sobota, marzec 22nd, 2008
Psychologia społeczno-poznawcza
Jeśli bowiem do tego zdania dodamy słowa „…, także w przestrzeni kosmicznej”, to prawdziwość poprzedniego zdania obraca nam się w neologizm.
To właśnie rolę kontekstu wykorzystuje wielu filozofów i przedstawicieli nauk humanistycznych dowodząc, że obiektywnej prawdy po prostu nie ma, bo cały czas można dokonywać manipulacji kontekstów.
Logicznym jest, że w przestrzeni kosmicznej nie zaobserwujemy efektów prawa ciążenia, ponieważ jego generatorem są ciała niebieskie, których siła grawitacyjna słabnie wraz z odległością od nich. Nie zmienia to faktu, że siła ciążenia (choć może być zróżnicowana - inna jest na Księżycu, inna na Ziemi) zachodzi zawsze w tych samych warunkach i to nazywane jest obiektywną prawdą.
Przykładem niech będzie sytuacja, w której stajemy przed toaletą, na której nie ma znaczka informującego nas o tym czy do ustępu powinni wchodzić mężczyźni, czy też może osoby z płci pięknej. Wówczas jeśli wejdzie tam jakiś mężczyzna, a ze środka wyjdzie inny, to stwierdzimy iż to toaleta męska i też tam wejdziemy - mimo, że przecież pewności jaka to toaleta nie mamy - możliwe, że ci panowie znaleźli się w toalecie w wyniku podobnej sytuacji, co my.
Oznacza ona zatem coś stałego i rządzącego się konkretnymi prawami fizycznymi, społecznymi itp.
Należy podkreślić rolę kontekstu, która stanowi tak ważną rzecz przy definiowaniu prawdy. Wystarczy zmienić warunki, w których dane zjawisko występuje, żeby ogólne twierdzenie (prawda) nie było już aktualne.
I tak np. jeśli założymy za prawdę następującą sentencję: „Przedmiot martwy, upuszczony na ziemię, zawsze na nią spadnie, ze względu na działające prawo grawitacji”, to kontekstem tutaj będzie świat, w którym funkcjonujemy - planeta Ziemia.
psychologia
