piątek, maj 23rd, 2008
Recenzja filmu kryminalnego
Motyw dzielnego szeryfa stawiającego czoła złym w miasteczku bezprawia przewija się w zachodniej kinematografii od jej genezy. Ta standardowa westernowa klisza i tym razem posłużyła do przedstawienia nieśmiertelnego mitu walki jeden na wszystkich i nieliczni za jednym. Tak rodzą się filmy należące do klasyki gatunku do których Nietykalnych śmiało można zarezerwować.
Pasjonatom kina zapewne w pamięci zapadnie kulminacyjna scena na stacji gdzie nasi bohaterowie usiłują zdobyć cenne informacje i ludzi. Jest to pierwszorzędny hołd i remake klasyka radzieckiego „Pancernika Potiomkina” kiedy to ze szczytu schodów stacza się dziecięcy wózek. Liczne darmowe filmy w Internecie oferują do podziwiania wycinek tego momentu.
Filmy Briana De Palmy idealnie ilustrują klimat ubiegłych lat. Wspaniałe dekoracje i scenografia sprawiają, że widz przenosi się na wycieczkę w przeszłość. Za opowiadającego ma samego Seana Connery’ego, grającego pospolitego ale nieprzekupnego gliniarza.
Na czele prawa przed zalewem fali przemocy stanął ostatni sprawiedliwy, agent podatkowy Eliot Ness w którego wcielił się z niezłym skutkiem Kevin Costner. Razem z innymi nietykalnymi skutecznie walczyli z przestępczym ogniwem aż do finałowego momentu pojmania Capone’a (w tej roli fantastyczny Robert De Niro).
Jeśli chodzi o wieści z planu filmowego to role Nessa odrzucali kolejno popularni aktorzy na czele z Melem Gibsonem, Harrisonem Fordem czy Michaelem Douglasem. Natomiast kreację Capone reżyser zamierzał sprezentować Bobowi Hoskinsowi na wypadek gdyby De Niro jej nie przyjął. Po wstępnych dyskusjach aktor jednak się zgodził a Hoskinsowi na osłodę podarowano czek na 200 tys dolarów. To się nazywa profit za brak angażu.
