Search Results
środa, wrzesień 3rd, 2008
Galeria Narodowa w Dublinie
Ghailearaí Náisiúnta na hÉireann to dom kolekcji sztuki irlandzkiej jak i ogólnoeuropejskiej. Do Galerii wejść można bramą główną, wychodzącą na Merrion Square (powstałym tu już w połowie XVIII wieku, a wykończonym w większości w XIX wieku), lub boczną - od strony Clare Street. Usytuowanie jest zatem o tyle wyjątkowe, iż jest to ścisłe centrum Dublina, [niewielka odległość dzieli zatem Galerię od pobliskich hoteli, baz noclegowych czy innych punktów turystycznych,] zabytkowe i pełne ważnych punktów na szlaku zwiedzających miasto gości (tutaj znajdują się: Leinster House, budynek oddziału Muzeum Narodowego – Historii Naturalnej, National Maternity Hospital). Warto też wiedzieć, że przy placu swoje siedziby główne mają Czerwony Krzyż (The Irish Red Cross) oraz Towarzystwo Piłki Nożnej (Football Association of Ireland).
Jedną z ważniejszych osobistości XIX wiecznej Irlandii był niejaki William Dargan, nazywany często „Ojcem Irlandzkiej Kolei”. To właśnie między innymi dzięki niemu w 1853 otwarta została w pięknym Leinster House wystawa - „Great Industrial Exhibition” - która ciesząc się niebywałym wręcz powodzeniem wśród odbiorców zadecydowała o konieczności utworzenia specjalnego miejsca w Dublinie, które stałoby się domem sztuki. Kamień węgielny pod Irlandzką Galerię Narodową położono w roku 1854, a jej inauguracja, połączona z pierwszą wielką wystawą, odbyła się w dekadę później.
Projekt budynku wykonał Francis Fowke na podstawie dużo wcześniejszych planów Charlesa Lanyona. Fasada główna Galerii w swoim ogólnym wyglądzie nawiązuje do bryły Muzeum Historii Naturalnej, ta z kolei wzorowała się na starszym Leinster House, dzięki czemu plac Merrion sprawia wrażenie idealnego miasta w mieście, zbudowanego z artystycznie dopasowanych do siebie elementów.
Jako jedna z niewielu Galeria nie została utworzona na potrzeby konkretnej wystawy, ale dopiero w trakcie jej budowy zaczęto zbierać kolekcję, którą można by przedstawić. W momencie otwarcia zatem ekspozycja liczyła sobie 125 płócien, a już od 1866 roku pilnie zaczęto poszukiwać dotacji do narodowego przedsięwzięcia. W 1897 hrabina Milltown zdecydowała się ofiarować kolekcje mieszczące się w zabytkowym, XVIII wiecznym Russborough House na potrzeby Galerii. Dzięki temu jakże niezwykłemu podarunkowi ekspozycja wzbogaciła się o kilka set obrazów i możliwa była dobudowa nowej części budynku, którą dziś nazywamy Milltown Wing. Część ta zaprojektowana została przez Thomasa Newenham Deane i powstała w latach 1899 – 1903.
W tym czasie także Henry Vaughan udostępnił 31 swoich akwareli, które do dziś wystawiane są tylko podczas specjalnych okazji. Galeria stała się popularnym miejscem, w którym także co znamienitsze osobistości pozostawiały ślad ofiarując cenne dzieła sztuki, a także zwracając się z nowymi ideami wystaw.
W 1962 powstało kolejne skrzydło, zaprojektowane przez Franka du Barry’ego, które otwarte zostało w 1968 roku jako Biuro Prac Publicznych i dziś znane jest jako Beit Wing. W 1978 roku galeria otrzymała cenne dzieła od rządu Irlandii, a w niecałe dziesięć lat później znalazły się tu obrazy Picassa i Yeatsa. W tym samym roku także Alfred Beit przekazał Galerii 17 arcydzieł takich mistrzów europejskich, jak Velázquez, Murillo, Steen, Vermeer czy Raeburn.
W 1990 roku konserwator Sergio Benedetti dokonał ważnego odkrycia odnajdując w domu jezuickim zaginione płótno Caravaggia - „Cattura di Cristo” (Pojmanie Chrystusa) - które zostało ofiarowane przez zakonników Galerii. Od 1997 roku muzeum szczyci się oddziałem poświęconym narodowemu twórcy, Yeatsowi, którego córka przekazała rękopisy jego książek dziedzictwu narodowemu.
W 2002 roku otwarto nowe skrzydło Galerii Narodowej. Nowoczesne pomieszczenia i dość niekonwencjonalna architektura budynku spotykają się z częstą krytyką, co nie przeszkadza milionom turystów na częste odwiedziny tzw. Millenium Wing.
Zwiedzając zabytki Dublina warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Dublinie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnię.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Dublin www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
środa, wrzesień 3rd, 2008
Galeria Narodowa w Dublinie
Ghailearaí Náisiúnta na hÉireann to dom kolekcji sztuki irlandzkiej jak i ogólnoeuropejskiej. Do Galerii wejść można bramą główną, wychodzącą na Merrion Square (powstałym tu już w połowie XVIII wieku, a wykończonym w większości w XIX wieku), lub boczną - od strony Clare Street. Usytuowanie jest zatem o tyle wyjątkowe, iż jest to ścisłe centrum Dublina, [niewielka odległość dzieli zatem Galerię od pobliskich hoteli, baz noclegowych czy innych punktów turystycznych,] zabytkowe i pełne ważnych punktów na szlaku zwiedzających miasto gości (tutaj znajdują się: Leinster House, budynek oddziału Muzeum Narodowego – Historii Naturalnej, National Maternity Hospital). Warto też wiedzieć, że przy placu swoje siedziby główne mają Czerwony Krzyż (The Irish Red Cross) oraz Towarzystwo Piłki Nożnej (Football Association of Ireland).
Jedną z ważniejszych osobistości XIX wiecznej Irlandii był niejaki William Dargan, nazywany często „Ojcem Irlandzkiej Kolei”. To właśnie między innymi dzięki niemu w 1853 otwarta została w pięknym Leinster House wystawa - „Great Industrial Exhibition” - która ciesząc się niebywałym wręcz powodzeniem wśród odbiorców zadecydowała o konieczności utworzenia specjalnego miejsca w Dublinie, które stałoby się domem sztuki. Kamień węgielny pod Irlandzką Galerię Narodową położono w roku 1854, a jej inauguracja, połączona z pierwszą wielką wystawą, odbyła się w dekadę później.
Projekt budynku wykonał Francis Fowke na podstawie dużo wcześniejszych planów Charlesa Lanyona. Fasada główna Galerii w swoim ogólnym wyglądzie nawiązuje do bryły Muzeum Historii Naturalnej, ta z kolei wzorowała się na starszym Leinster House, dzięki czemu plac Merrion sprawia wrażenie idealnego miasta w mieście, zbudowanego z artystycznie dopasowanych do siebie elementów.
Jako jedna z niewielu Galeria nie została utworzona na potrzeby konkretnej wystawy, ale dopiero w trakcie jej budowy zaczęto zbierać kolekcję, którą można by przedstawić. W momencie otwarcia zatem ekspozycja liczyła sobie 125 płócien, a już od 1866 roku pilnie zaczęto poszukiwać dotacji do narodowego przedsięwzięcia. W 1897 hrabina Milltown zdecydowała się ofiarować kolekcje mieszczące się w zabytkowym, XVIII wiecznym Russborough House na potrzeby Galerii. Dzięki temu jakże niezwykłemu podarunkowi ekspozycja wzbogaciła się o kilka set obrazów i możliwa była dobudowa nowej części budynku, którą dziś nazywamy Milltown Wing. Część ta zaprojektowana została przez Thomasa Newenham Deane i powstała w latach 1899 – 1903.
W tym czasie także Henry Vaughan udostępnił 31 swoich akwareli, które do dziś wystawiane są tylko podczas specjalnych okazji. Galeria stała się popularnym miejscem, w którym także co znamienitsze osobistości pozostawiały ślad ofiarując cenne dzieła sztuki, a także zwracając się z nowymi ideami wystaw.
W 1962 powstało kolejne skrzydło, zaprojektowane przez Franka du Barry’ego, które otwarte zostało w 1968 roku jako Biuro Prac Publicznych i dziś znane jest jako Beit Wing. W 1978 roku galeria otrzymała cenne dzieła od rządu Irlandii, a w niecałe dziesięć lat później znalazły się tu obrazy Picassa i Yeatsa. W tym samym roku także Alfred Beit przekazał Galerii 17 arcydzieł takich mistrzów europejskich, jak Velázquez, Murillo, Steen, Vermeer czy Raeburn.
W 1990 roku konserwator Sergio Benedetti dokonał ważnego odkrycia odnajdując w domu jezuickim zaginione płótno Caravaggia - „Cattura di Cristo” (Pojmanie Chrystusa) - które zostało ofiarowane przez zakonników Galerii. Od 1997 roku muzeum szczyci się oddziałem poświęconym narodowemu twórcy, Yeatsowi, którego córka przekazała rękopisy jego książek dziedzictwu narodowemu.
W 2002 roku otwarto nowe skrzydło Galerii Narodowej. Nowoczesne pomieszczenia i dość niekonwencjonalna architektura budynku spotykają się z częstą krytyką, co nie przeszkadza milionom turystów na częste odwiedziny tzw. Millenium Wing.
Zwiedzając zabytki Dublina warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Dublinie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnię.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Dublin www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
czwartek, czerwiec 19th, 2008
gwiazdy
Dla wytrawnego obserwatora nieba nie jest trudnym zadaniem odnaleźć konstelację lub szukane miejsce na niebie, jednak dla początkującego miłośnika nieba gwiaździstego lub przypadkowego obserwatora wydaje się ono bardzo chaotyczne i odszukanie wśród licznych świecących punktów interesującej konstelacji jest rzeczą niemal niemożliwą. Sprawa nie jest jednak tak beznadziejna, jak to wygląda na pierwszy rzut oka. Wystarczy zapamiętać na nieboskłonie chociaż jeden punkt orientacyjny i można wyznaczyć od niego drogę do żądanego gwiazdozbioru.
Gwiazdy to gigantyczne, rozżarzone kule gazu, których powierzchnia ma bardzo wysoką temperaturę, dzięki czemu jarzą się, jak każdy gorący obiekt. Energię niezbędną do podtrzymywania swej temperatury czerpią z reakcji syntezy jądrowej, w której lekkie pierwiastki (wodór i hel) zamieniane są w ciężkie (węgiel, magnez, krzem, żelazo). Można śmiało powiedzieć, że o życiu gwiazd decyduje grawitacja, to ona przyczynia się do ich narodzin i to ona jest powodem ich śmierci. Miejscem narodzin gwiazd są obłoki materii międzygwiazdowej znajdujące się w galaktykach. Obłoki te składają się w około 80% z wodoru, pozostałą zaś część stanowi hel oraz śladowe ilości pyłu i pierwiastków ciężkich, pozostałych po wcześniejszym pokoleniu gwiazd. Pomimo, iż materię tę możemy ujrzeć za pomocą teleskopów w postaci mgławic, to w ziemskim znaczeniu są one idealną próżnią, gdyż ich gęstość wynosi zaledwie od 10-23 do 10-25 g/cm3 (dla porównania gęstość powietrza na Ziemii wynosi 1,29 x 10-3 g/cm3).
Planety, niepozorne grudki materii w Kosmosie, krążą wokół swojej gwiazdy macierzystej, wraz z którą powstały. Odbijają jej światło, dzięki czemu są dostrzegalne na niebie jako punkciki o różnej jasności. Jednak wraz ze zwiększeniem odległości obserwatora, stają się niewidoczne i trudno jest wywnioskować, czy interesująca nas gwiazda ma swoich planetarnych towarzyszy. Planety różnią się od siebie zarówno pod względem wielkości, składu chemicznego, jak i odległości od słońca, czy też liczby posiadanych satelitów. To właśnie na planetach może rozwijać się życie, które uważa się za zjawisko powszechne we Wszechświecie.
Astronomia nierozdzielnie wiąże się z mitologią starożytną. Większość konstelacji, jaśniejsze gwiazdy i najbardziej znane ciała niebieskie swoje nazwy zawdzięczają imionom mitycznych postaci, które przypominały naszym przodkom. Różne narody widziały w gwiazdach konstelacji inne osoby, wydarzenia, bądź przedmioty dnia codziennego. Jednak jedynie nieliczne ludy osiągnęły odpowiedni poziom cywilizacyjny i zadały sobie trud zachowania swoich obserwacji, abyśmy mogli je teraz weryfikować. Okazało się, że, z racji niewielkiego poziomu technicznego, dużo wywodów było błędnych, jednak siłę tradycji trudno jest przezwyciężyć, dlatego również dzisiaj używamy błędnego nazewnictwa w celu określenia, mocno zakorzenionych w naszej świadomości, obiektów astronomicznych. Jednak starożytni astronomowie wnieśli też wiele pożytecznych i prawidłowych spostrzeżeń do naszej wiedzy o otaczającym świecie. Dzięki nim, po okresie mroków średniowiecza, można było kontynuować rozwój nauki od momentu, na którym zatrzymali się starożytni.
niedziela, maj 18th, 2008
Domy jednorodzinne
W tradycji wielu kultur i pokoleń mówiło się , że prawdziwy mężczyzna to ten, który spłodził syna, posadził drzewo i zbudował dom. Nawet nie było i nie jest ważne w jakiej kolejności tego dokonał, ważne , aby tak się stało. Jedno rodzinne gniazdo, tak jak u ptaków, czy ukryta kryjówka u dzikich zwierząt, ma podobny cel, jest to miejsce szczególne dla dzieci. Jest to miejsce, gdzie są wychowywane, przez kochających rodziców. Przede wszystkim , jest to miejsce, gdzie czują się bezpiecznie. Na tym fundamencie rodziny, która chce stworzyć godne warunki do życia dla siebie i swoich dzieci, powstają mieszkania i domy. Te z kolei, buduje sie na prawdziwych fundamentach, które chronią budowlę przed niekorzystnym wpływem aury i dają solidną podstawę. Przenośnia literacka, która wiąże fundamenty życia, z fundamentami budowli, daje w ten sposób szansę do rozwoju prozy życia. Taką prozą życia jest niestety droga do własnego mieszkania, czy własnego domu. Jest to droga usłana cierniami. Zdarza się też niestety grupa osób, która miała, bądź nawet ma dom rodzinny, ale to raczej właśnie budynek, dach nad głową a nie domowe ognisko. Tak się zdarza, niestety dość często. Zdobywanie pieniędzy na ten dom, doprowadza niestety do problemów. Jakże często tak sie właśnie dzieje, że dążenie aby mieć i posiadać, przesłania nadrzędny cel, jako ma spełniać budynek. Budynek aby był, aby mógł pełnić funkcję domu, muszą w nim mieszkać kochający się bliscy sobie i ufający sobie ludzie. Tak jak dawniej, dla biedniejszych, były skromne małe domki, czy izba w tzw. Czworakach, albo służbówki, a dla bogatych pałace i duże rezydencje, dziś to dla tych pierwszych mieszkania w kamienicach, blokach. Wiele osób mieszka w czynszowych kamienicach, które są pod zarządami gmin i urzędów miejskich. Stan techniczny tych mieszkań, też wiele pozostawia do życzenia, są ogrzewane często piecami kaflowymi na węgiel. Inwestycja we własne mieszkanie, może być jeszcze ciekawsza, jeżeli może pojawić się szansa na dom. Wybierając wśród ofert na domy jednorodzinne, można przeżyć naprawdę wspaniałą przygodę jaką jest wybór i planowanie. Wiele osób, posiada też więcej niż 1 lokum. Może to być nadal utrzymywane mieszkanie w bloku, które jest wynajmowane i stanowi dodatkowe źródło dochodu, zwłaszcza, że budowa domku bardzo często powoduje zadłużenie. Wybór materiałów budowlanych, sposób urządzenia domu, to bardzo rozwojowe elementy rodziny. Trzeba uszanować swoją odrębność, swoją indywidualność i umieć to scalić we wspólny sukces wybudowania domu. Przemyślana i świadoma decyzja o budowie domu, może być świetną przygodą , oczywiście często z przeszkodami i trudnościami. Dużo zależy też od indywidualnego podejścia inwestora i od jego nastawienia na sukces, czy porażkę.
piątek, kwiecień 25th, 2008
Napędy,drzwi przeciwpożarowe
Metaloplastyka Kleszcze kowalskieto narzędzie, za pomocą którego wyjmuje się gorącą odkuwkę z paleniska kowalskiego oraz trzyma się ją i obraca podczas kucia. Chwytna część kleszczy, tzw. szczęki, mają różne profile (do chwytania wzdłużnego - wklęsłe, rombowe itp. lub do chwytania poprzecznego -cęgowe) zależnie od kształtu półwyrobu lub odkuwki. Przed pracą szczęki kleszczy należy rozgrzać i uformować w taki sposób, aby przylegały do kutego materiału całą powierzchnią mocno go obejmując.
Metaloplastyka Do wytwarzania narzędzi ślusarskich i kowalskich stosuje się stale narzędziowe węglowe wg GOST 1435-54 (PN/H-85020), produkowane w sześciu gatunkach o zawartości węgla od 0,6 do 1,4%. Stale narzędziowe węglowe oznacza się literą U i cyframi wskazującymi zawartość węgla w dziesiątych częściach procenta (wg PN - literą N - stal narzędziowa, cyfrą wskazującą zawartość węgla w częściach procenta oraz literą E dla stali płytko-hartującej się, bez dodatkowej litery - stal głęboko hartująca się, litera Z - zgrzewalna).
Metaloplastyka Narastanie zgorzeliny jest szkodliwe, gdyż prowadzi do strat materiału (zgar) a ponadto obniża jakość półfabrykatu i utrudnia końcową obróbkę skrawaniem. Proces nagrzewania do żądanej temperatury powinien trwać możliwie krótko im dłużej przetrzymywany jest metal w wysokiej temperaturze paleniska, tym bardziej prawdopodobne jest jego przegrzanie a w konsekwencji nadmierny rozrost ziaren, co prowadzi do obniżenia własności mechanicznych odkuwki.
Metaloplastyka Narzędzia kowalskie dzieli się ze względu na ich przeznaczenie na narzędzia oporowe, uderzeniowe, kształtujące i pomocnicze.
Do narzędzi oporowych zalicza się: Kowadła - podstawowe narzędzie kowalskie, na którym przeprowadza się wszystkie operacje i zabiegi kucia bramy kute. Najpowszechniej stosowane jest kowadło z jednym rogiem stożkowym, który służy do zaginania odkuwek o różnym promieniu zagięcia.
Metaloplastyka Umożliwiają nagrzewanie i krótkich i długich odkuwek w ich dowolnej części (nawet w środkowej) metaloplastyka. Są łatwe w eksploatacji i wygodne w pracy proces nagrzewania w palenisku kowalskim przebiega bardzo szybko. W celu rozpalenia wygaszonego paleniska, górne gniazdo należy oczyścić z popiołu i żużlu, przedmuchać dyszę, nasypać warstwę węgla (koksu) o niewielkiej grubości pozostawiając otwory dyszy odkryte, zapalić ułożone na warstwie węgla wióry drzewne lub skrawki szmatek nasycone naftą, nasypać drugą warstwę węgla i włączyć slaby dmuch.
Metaloplastyka Górna powierzchnia kowadła nazywana gładzią - jest gładka i zahartowana. Wykonuje się na nim zaginanie, prostowanie, wyklepywanie i inne zabiegi przy wytwarzaniu różnych elementów ornamentacyjnych. Ostro zakończoną podstawą rożek jest mocowany w kwadratowym otworze kowadła (lub wbijany w dębowy kloc.
Metaloplastyka Ogrzewany kawałek stali należy usytuować możliwie daleko od otworu dyszy, aby między dyszą a ogrzewanym metalem pozostawała warstwa gorącego węgla - ogrodzenia kute. Okresowo, półwyrób należy obracać, regulując równocześnie intensywność dmuchu, dbając o to by płomień był z lekka kopcący, neutralny chemicznie - możliwie beztlenowy.
Metaloplastyka Półwyrób lub jego koniec wbija się w żarzący się węgiel i zasypuje świeżą porcją węgla. Spieczone sklepienie utworzone z węgla powinno pozostać niezniszczone; w tym celu należy od czasu do czasu podgrzewać świeżo dosypany węgiel od skraju paleniska ku środkowi i skrapiać go nieznaczną ilością wody. Jeśli przestrzeń pod skorupą staje się zbyt duża, skorupę należy rozkruszyć, dosypać kolejną porcję węgla i doprowadzić do uformowania się nowego sklepienia.
Metaloplastyka Obok kowadła, podstawowe narzędzie kowalskie; używany podczas kucia drobnych odkuwek, do operacji wykańczających oraz do wskazywania miejsca, w które należy uderzyć młotem kowalskim ogrodzenia. Młotek kowalski waży od 0,5 do 2 kg; pracuje się nim jedną ręką, podczas gdy drugą operuje się trzymaną w kleszczach odkuwką.
środa, luty 6th, 2008
Catedral de la Almudena
Katedra poświęcona Najświętszej Marii Pannie jest siedzibą episkopatu diecezji Madryt. Ta długa na 102 metry i wysoka na 73 metry świątynia jest doskonałym przykładem połączenia różnych stylów na przestrzeni lat jej budowy i ciągłych zmian zdobniczych. Odnajdziemy tu zatem elementy neoklasyczne (od zewnątrz), neogotyckie (wewnątrz) a nawet neoromańskie (w krypcie). Jest to też pierwsza konsekrowana katedra w Hiszpanii, a zarazem pierwsza konsekrowana przez papieża Jana Pawła II poza obszarem Rzymu (uroczystość konsekracji odbyła się 15 czerwca 1993 roku).
Świątynia położona jest w centrum miasta [,tuż obok licznych hoteli i tanich baz turystycznych], a jej główne wejście znajduje się od strony ulicy Bailén [,popularnej, ruchliwej, gdzie trafić można na liczne restauracje i skąd blisko jest do turystycznych centrów]. W przeciwieństwie to większości katedr o orientacji wschód-zachód, ta usytuowana została na linii północno-poludniowej, dzięki czemu stała się integralną częścią Pałacu Królewskiego znajdującego się dokładnie naprzeciwko. Wybudowana została z kamienia pochodzącego z Noveldy w Alicante oraz granitu z kopalni w Colmenar Viejo w Madrycie.
Historia katedry sięga aż XVI wieku i czasów panowania króla Filipa II. Jednym z powodów jej powstania był brak biskupstwa w Madrycie. Historia sporu o biskupstwo jest długa i skomplikowana, dość wiedzieć, iż dopiero 4 kwietnia 1883 roku król Alfons XII położył kamień węgielny pod budowę Katedry. Jedną z inicjatorów budowy była także królowa Maria de las Mercedes Orleańska, a wkrótce rodzina królewska objęła oficjalnie patronat nad przedsięwzięciem. Przypieczętowaniem przyszłej funkcji i znaczenia katedry była bulla wydana przez papieża Leona XIII, w której utworzył on biskupstwo Madryt-Alcala.
Prace rozpoczęto od neoromańskiej krypty, która nie była dostępna dla kultu chrześcijańskiego aż do 1911 roku. W międzyczasie uznano, iż styl neoromański dla całej świątyni będzie zbyt prosty i mało reprezentatywny. Zdecydowano się zatem na neoklasyczny wygląd zewnętrzny, który świetnie koresponduje z takimż otoczeniem Pałacu. Prace trwały niemalże nieprzerwanie aż do 1965 roku, kiedy to projekt napotkał na ogromne problemy finansowe. Minęło niecałe 20 lat aż na pomoc finansową zdecydowały się władze miasta oraz różne instytucje publiczne.
Pierwszym ślubem, jaki celebrowano w katedrze, było zawarte 22 maja 2004 roku małżeństwo pomiędzy księciem Asturii – Don Felipe – a dziennikarką Letizią Ortiz.
Kopuła zawiera syntezę dwóch stylów – gotyckiego wewnątrz oraz barokowego od zewnątrz. Znajduje się tu mała latarnia, której światło strzeże katedry, jak figury dwunastu świętych, autorstwa Sanguino. Główna fasada skierowana jest na Pałac Królewski, tutaj znajdują się figury czterech świętych hiszpańskich (św. Izydor, św. Maria od Głowy, św. Teresa od Dzieciątka Jezus oraz św. Fernando) natomiast nad całością króluje oczywiście tzw. Dziewica z Almudena (której ołtarz znajduje się w prawej bocznej kaplicy). Do tych pięciu figur korespondencją są podobizny czterech apostołów z królującą Dziewicą od Lilii, umieszczone na balkonach. Wszystkie drzwi zrobione są z brązu i posiadają mniej lub więcej symbolicznych zdobień nawiązujących to Świętej Trójcy. Katedra posiada dwie wieże-dzownnice, z czego prawa nazywana jest maryjną lub Wieżą Gallegos (na cześć ofiarodawcy dzwonu).
Katedra zbudowana została na bazie krzyża łacińskiego, z nawą główną i dwiema bocznymi oraz pięcioma bocznymi kaplicami, z których każda oddana została konkretnemu świętemu. Stół głównego ołtarza został wykuty w pięknym zielonym marmurze, a po prawej znajduje się tron episkopacki. Figura Chrystusa Ukrzyżowanego pochodzi od znakomitego rzeźbiarza - Juan Manuel Miñarro. Czternaście stacji drogi krzyżowej stworzone zostało w nowoczesnym stylu neogotyckiego flamenco. Wyjątkowym akcentem wystroju są także piękne, soczyście kolorowe witraże tworzące niezwykłe obrazy na surowych kamiennych kolumnach i podłodze. Kopuła natomiast od środka ozdobiona została elementami przedstawiającymi cztery żywioły. Katedra posiada także ogromną liczbę obrazów – tak fresków jak i płócien, nad których powstaniem pracowali artyści z całego świata, i które nawiązują do bardzo zróżnicowanych przedstawień biblijnych.
Organy zbudowane zostały w Barcelonie przez organmistrza Gerhard Grenzing.. Posiadają cztery klawiatury plus klawiaturę pedałową., szesnaście rzędów piszczałek zewnętrznych oraz jedenaście – wewnętrznych.
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
środa, styczeń 30th, 2008
planety
Dla doświadczonego obserwatora nieba nie jest trudnym zadaniem odnaleźć konstelację lub szukane miejsce na niebie, jednak dla początkującego miłośnika nieba gwiaździstego lub przypadkowego obserwatora wydaje się ono bardzo nieuporządkowane i odszukanie wśród licznych świecących punktów żądanego gwiazdozbioru jest rzeczą niemal niemożliwą. Sprawa nie jest jednak tak zagmatwana, jak to wydaje się na pierwszy rzut oka. Wystarczy zapamiętać na niebie chociaż jeden punkt orientacyjny i można wyznaczyć od niego drogę do żądanego gwiazdozbioru.
Gwiazdy to olbrzymie, rozżarzone kule gazu, których powierzchnia ma niezmiernie wysoką temperaturę, dzięki czemu jarzą się, jak każdy gorący obiekt. Energię niezbędną do podtrzymywania swej temperatury czerpią z reakcji syntezy jądrowej, w której lekkie pierwiastki (wodór i hel) przekształcane są w ciężkie (węgiel, magnez, krzem, żelazo). Można śmiało powiedzieć, że o życiu gwiazd decyduje grawitacja, to ona przyczynia się do ich narodzin i to ona jest powodem ich śmierci. Miejscem poczęcia gwiazd są obłoki materii międzygwiazdowej znajdujące się w galaktykach. Obłoki te składają się w około 80% z wodoru, pozostałą zaś część stanowi hel oraz minimalne ilości pyłu i pierwiastków ciężkich, pozostałych po wcześniejszym pokoleniu gwiazd. Pomimo, iż materię tę możemy ujrzeć za pomocą teleskopów w postaci mgławic, to w ziemskim znaczeniu są one doskonałą próżnią, gdyż ich gęstość wynosi jedynie od 10-23 do 10-25 g/cm3 (dla porównania gęstość powietrza na Ziemii wynosi 1,29 x 10-3 g/cm3).
Planety, niepozorne grudki materii w Kosmosie, krążą wokół swojej gwiazdy macierzystej, wraz z którą powstały. Odbijają jej światło, dzięki czemu są widoczne na niebie jako punkciki o różnej jasności. Jednak wraz ze wzrostem odległości obserwatora, stają się niewidoczne i trudno jest wywnioskować, czy interesująca nas gwiazda ma swoich planetarnych towarzyszy. Planety różnią się od siebie zarówno pod względem wielkości, składu chemicznego, jak i odległości od słońca, czy też liczby posiadanych satelitów. To właśnie na planetach może rozwijać się życie, które uważa się za zjawisko powszechne we Wszechświecie.
Astronomia nierozdzielnie wiąże się z mitologią starożytną. Większość gwiazdozbiorów, jaśniejsze gwiazdy i najbardziej znane ciała niebieskie swoje nazwy zawdzięczają imionom mitycznych bohaterów, które przypominały naszym przodkom. Różne nacje widziały w gwiazdach konstelacji inne osoby, wydarzenia, bądź przedmioty codziennego użytku. Jednak jedynie nieliczne ludy osiągnęły odpowiedni poziom cywilizacyjny i zadały sobie trud spisania swoich obserwacji, abyśmy mogli je teraz weryfikować. Okazało się, że, z racji niskiego poziomu technicznego, dużo wywodów było błędnych, jednak siłę tradycji trudno jest przezwyciężyć, dlatego również dzisiaj używamy błędnego nazewnictwa w celu określenia, mocno zakorzenionych w naszej świadomości, obiektów astronomicznych. Jednak starożytni astronomowie wnieśli też wiele pożytecznych i prawidłowych spostrzeżeń do naszej wiedzy o otaczającym świecie. Dzięki nim, po okresie mroków średniowiecza, można było kontynuować rozwój nauki od momentu, na którym zatrzymali się starożytni.
poniedziałek, listopad 19th, 2007
Barcelona: La Sagrada Família
(Temple Expiatori de la Sagrada Família - katal. Świątynia Pokutna Świętej Rodziny)
Ta najważniejsza świątynia hiszpańskiej stolicy, Barcelony, jest jak wciąż dorastający i rozwijający się organizm. Choć początki budowy tego imponującego i pięknego budynku sięgają jeszcze połowy XIX w., to nie będzie kłamstwem stwierdzenie, że końca nie widać…
Historia świątyni rozpoczyna się w królestwie rządzonym przez Izabelę II. Wtedy to Josep María Bocabella założył Związek Wielbicieli Świętego Józefa (Associació Espiritual de Devots de Sant Josep), który to stał się niejako promotorem utworzenia świątyni poświęconej Świętej Rodzinie. W niedługo potem Związek wykupił teren w obrębie ulic Marina, Provença, Sardenya i Mallorca [(dziś jest to ruchliwe, piękne centrum miasta, bogato zaopatrzone – obok zabytków - nie tylko w liczne kawiarnie i restauracje, ale także hotele i inne kwatery turystyczne)], a w 1882 roku biskup Mr. Urquinaona poświęcił kamień węgielny kościoła zaprojektowanego przez Francesc del Villar. Nieporozumienia z tym architektem doprowadziły Bocabellę do innego, znakomitego artysty - niejakiego Antoniego Gaudí. Jego projektem była bazylika zawierająca pięć naw w części głównej, trzy - w transepcie, a wieńcząca kopuła miała osiągnąć wysokość 170 m. Dopiero później dobudowano takie elementy, jak klasztorne krużganki. Początek XX w., a w nim śmierć Gaudiego (1926 r.) oraz Hiszpańska Wojna Domowa (1935 - 1939), nie pomogły w budowie bazyliki. Spłonęła główna krypta a także większość projektów oraz warsztat architekta. Dopiero około 1940 roku kryptę odrestaurował architekt Francesc Quintana, który także zrekonstruował modele i plany swego poprzednika. Kolejno powstawały coraz to nowe elementy - dobudowano dzwonnice, wykańczano fasady, rozwijało się zdobnictwo (rzeźby i płaskorzeźby), a wraz z budową nowych - restaurowano starsze części. Do dnia dzisiejszego trwają prace nad wewnętrzną kolumnadą, rozbudową naw, także transeptowych, chórem czy owitrażowaniem najwyższych partii okiennych. Główna kopuła wciąż czeka na lepsze czasy - wykończenie, zdobienie i ostateczny kształt, który w większej mierze odzwierciedlać ma pierwotny zamysł Gaudiego.
Jednym z najstarszych elementów jest krypta oraz przyświątynny klasztor (z pięknymi, kolumnowymi krużgankami), a także szkoła parafialna. Z kolei najnowszym jest Klasztor Łaski Pańskiej, oraz wewnętrzne rozbudowy: chór Fasady Chwały Pańskiej i sklepienia poświęcone ewangelistom - Mateuszowi i Janowi.
“Ostatnie wielkie sanktuarium chrześcijaństwa” - tak nazwał swoje dzieło Antoni Gaudi. Jako takie, w samym swoim zamyśle, przesycone zostało chrześcijańskimi symbolami. Symbole te znaleźć można wszędzie - od samej konstrukcji po zdobnictwo. Osiemnaście wrzecionowatych, wysokich wież przypominać ma postacie: Dwunastu Apostołów, czterech Ewangelistów (ozdobione symbolicznymi ich przedstawieniami: byk dla Łukasza, anioł dla Mateusza, orzeł dla Jana i lew dla Marka), Matki Boskiej (jedna z niższych wież, co zgodne jest z projektem Gaudiego), oraz Jezusa Chrystusa. Ta ostatnia, centralna i najważniejsza, swoim zdobnictwem przypominać ma o chrystusowym krzyżu. Jest ona o metr niższa od szczytu Montjuïc (Wzgórze Żydów), gdyż Gaudi nie chciał, aby jego budowla w jakikolwiek sposób przewyższała Dzieło Boże. Na wszystkich wieżach widnieją ornamenty winogronne, zbożowe, oraz o kształtach kielichów, co nawiązywać ma do podstawowych atrybutów eucharystycznych.
Bazylika swoimi trzema fasadami kieruje się w trzy strony świata: wschód (Fasada Narodzenia Pańskiego), zachód (Fasada Męki Pańskiej) i południe (nieukończona jeszcze Fasada Chwały Pańskiej).
Ostateczne zakończenie budowy Sagrada Familia planuje się na rok 2026, co byłoby wyjątkowym uświetnieniem setnej rocznicy śmierci Antoniego Gaudiego. W ramach ciekawostki wspomnieć należy, iż brytyjski zespół rockowy - The Alan Parsons Project – napisał piosenkę, poświęconą tej niezwykłej świątyni. Sagrada Familia jest jednym z utworów na albumie Gaudi, poświęconemu katalońskiemu architektowi.
Zwiedzając zabytki Barcelony warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Barcelonie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Barcelona www.Hotels-Base.com. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
środa, wrzesień 26th, 2007
Główny podział powierzchni magazynowych
Ze względu na sposób przechowywanego towaru magazyny można podzielić na:
- otwarte - są to ogrodzone place składowe, gdzie przechowywany materiał nie posiada stałej ochrony przed wpływami atmosferycznymi. W magazynach tych przechowywane są materiały pochodzenie mineralnego np.węgiel, drzewo, wełna mineralna itp.,
- półotwarte - to miejsca gdzie składowane materiały i surowce zabezpieczone są dachem, czasami posiadają dwie lub trzy ściany. Przechowywane tam towary odporne są na zmiany temperatury,
- zamknięte naziemnie - posiadają pełną obudowę ścian, podłogę oraz dzwi
a przeważnie okna. Warunki wewnętrzne umożliwiają regulację temperatury, mają instalację oświetlenia elektycznego. Przeznaczone są dla artykułów wymagających regulacji temperatury,
- zamknięte podziemnie - stanowią wraz z magazynem naziemnym jeden budynek. Usytuowanie takich magazynów dyktowane jest przeważnie bezpieczeństwem przeciwpożarowym w momencie magazynowania towarów łatwopalnych,
- specjalne - przeznaczone do przechowywania konkretnego produktu, mogą być nimi magazyny podziemne i nadziemne.
Wszystko o branży transport ,spedycja ,logistyka,magazynowanie znajdziecie na stronach portalu easylogistyka, gdzie ponadto do waszej dyspozycji pozostanie bezpłatna giełda transportowa, forum logistyczne , forum transportowe, baza firmy transportowe , firmy logistyczne i firmy spedycyjne.
